Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/584 K.2017/4851

...'ı kasten yaralama suçundan TCK.nun 86/2, 62, 52, 52/4 ve 63. maddeleri uyarınca 2000 TL adli para cezası, 2-Sanık ... hakkında; ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK.nun 81, 35, 62, 53, 63 ve 54/1. maddelerine göre 8 yıl 4 ay hapis, hak yoksunluğu ve müsadere

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Gerekçeli kararın olayın oluş biçimine yönelik anlatım kısmında kardeş olan sanıkların "... ve ..." yerine "... ve ..." olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

2)Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen ve sanığın doğrudan 2.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair mahkumiyet hükmü, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK'nun 305/1. maddesi gereğince miktar itibariyle kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından ve suç vasfına yönelik aleyhe temyiz de olmadığından, sanığın temyiz talebinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

3)Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık ...'in bir tanesi toraksa nafiz olup hemopnömotoraksa ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde göğüs bölgesinden toplam iki bıçak darbesi ile mağdur ...'u yaraladığı olayda; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan

15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 10 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

4)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sübuta, suç niteliğine, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih,