Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/64 K.2017/531

Sanık ... hakkında; kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, müdafii tarafından bir haftalık yasal süre içerisinde temyiz edildiği, daha sonra sanığın 01/06/2015 ile 06/08/2015 tarihlerinde Ceza İnfaz Kurumu aracılığıyla mahkemeye gönderdiği dilekçelerinde "dosyanın onanmasını" talep ettiği, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.02.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, "cezanın onaylanması" talebinin temyiz isteminden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE karar verilerek, katılan vekilinin temyiz istemi üzerine yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nin, katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, kusurluluğu etkileyen sebeplerden takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

a) Sanığın, mağdur ...'a yönelik eyleminde, mağdur tarafından eşi ...'nun telefonla rahatsız edildiğini öğrenmesi üzerine kendisinde meydana getirdiği haksız tahrik ortamı içerisinde müsnet suçu işlediği anlaşılarak, mağdurlardan kaynaklanan haksız davranışın ulaştığı boyut dikkate alındığında, sanığa verilen cezadan 1/4 ile 3/4 oranları arasında indirim uygulanması öngörülen TCK’nun 29. maddesinin uygulanması sırasında asgariye yakın oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde 1/2 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini,

b) 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,