Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/683 K.2017/2357

Hırsızlık suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 142/1-b, 143/1 ve 35. maddeleri uyarınca 2 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Bandırma 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/10/2013 tarihli ve 2013/28 esas, 2013/457 sayılı Kararın kesinleşmesini müteakip, anılan kararın diğer sanık yönünden bozulmasına ve sanık ...'e de sirayetine dair Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 21/12/2015 tarihli ve 2014/35280 esas, 2015/20352 sayılı bozma ilamı üzerine,

yapılan yargılama neticesinde sanığın 5237 sayılı Kanunun 142/1 -b, 143/1 ve 35. maddeleri uyarınca 1 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Bandırma 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/03/2016 tarihli ve 2016/53 esas, 2016/122 sayılı Kararının infaz edilmesi sonrasında, sanığın mahsup talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin 27/06/2016 tarihli ve 2015/117 esas, 2015/147 sayılı ek Kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan Mahkemenin 10/10/2013 tarihli ve 2013/28 esas, 2013/457 sayılı dosyasında gözaltında ve tutuklulukta geçirilen sürelerin,

infaz edilmekte olan hapis cezasından mahsup edilmesine ilişkin Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/08/2016 tarihli ve 2016/996 değişik iş sayılı Kararı ile ilgili olarak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18/09/2007 tarih ve 214-181 sayılı ve 17/04/2004 tarih ve 32-97 sayılı Kararlarında belirtildiği üzere, infaza ilişkin hususların kazanılmış hak oluşturmayacağı gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, hükümlünün Bandırma 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/03/2016 tarihli ve 2016/53 esas, 2016/122 sayılı Kararı ile mahkum olduğu 1 yıl 9 ay hapis cezasının infazı sırasında, 21/02/2014- 22/02/2014 tarihleri arasında gözaltında kaldığı 1 gün ile 22/02/2014- 20/11/2014 tarihleri arasında cezaevinde kaldığı 271 günlük sürenin mahsup edildiği hususu, Bandırma Cumhuriyet Başsavcılığının 01/08/2016 tarihli ve 2016/2-1646 ilamat sayılı yazısı ekindeki 27/07/2016 tarihli müddetnameden anlaşılmış olmakla, mahsup şartının oluşmadığı gözetilmeden,

yazılı şekilde itirazın kabulü ile mükerrer olacak şekilde mahsup kararı verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 25/01/2017 gün ve 94660652-105-10-11967-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA