Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/72 K.2017/604

Sanık ... müdafiinin yasal süresindeki temyiz isteminden sonra, sanığın cezaevinden gönderdiği 25/10/2016 tarihli dilekçesi ile verilen kararın onaylanmasını istediği anlaşılmakla Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.02.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, cezanın onaylanması isteği, temyiz isteminden vazgeçme niteliği taşıdığından, sanık müdafiinin temyiz talebinin feragat nedeni ile CMUK'nun 317 maddesi gereğince REDDİYLE, katılan ... vekili ile katılan ... vekilinin temyiz talebi ile sınırlı olarak yapılan incelemede,

Alaşehir Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan 27/07/2013 tarihli ölü muayene ve otopsi işlemi sonucunda kesin ölüm nedeninin tespit edilemediği, klasik otopsi yapılması gerektiğinin belirtildiği, Adli Tıp Morg İhtisas Dairesinin 25/09/2013 tarhli raporunda dış muayenede tespit edilen lezyonların ölüm üzerinde etkisinin olmadığı, kesin ölüm nedeninin Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulundan sorulmasının uygun olacağının tespit edildiği, Adli Tıp 1. İhtisas Kurulunun 20/11/2013 tarihli raporunda otopside tanımlanan travmatik lezyonların ölüm meydana getirecek ağırlıkta olmaması, iç organlarda ölüme neden olacak patoloji tespit edimemesi,

ölümün travma sonrası gelişen ani bir ölüm olduğu hususları da birlikte değerlendirildiğinde, ölümün inhibisyon sonucu meydana geldiğinin tespit edildiği anlaşılmakla,

Maktule ait tüm tedavi belgelerinin mahkeme dosyası ile birlikte Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesine gönderilerek, maktuldeki yaralanmaların yaşamsal tehlike oluşturup oluşturmadığı, basit tibbi müdahale ile giderilip giderilemeyeceği, eylem ve ölüm sonucu arasında illiyet bağının bulunup bulunmadığı hususlarında rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan hüküm kurulması,