Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/724 K.2017/2148

1) Sanık ve müdafiinin 2511.2016 tarihinde yüzlerine karşı tefhim edilen hükme yönelik, müdafiinin yasal süresinden sonra 07.12.2016 tarihli temyiz isteminin CMUK'nun 310-317. maddeleri uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın annesi olan maktule ...’ı kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma kararma uyularak verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin sair hususlara yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun 12.05.2014 günlü raporuyla cezai mesuliyetinin tam olduğu anlaşılan sanığın, kendisine yönelik haksız tahrik oluşturacak herhangi bir eylemi bulunmayan annesini altmışdokuz bıçak darbesi vurmak suretiyle öldürdüğü, zor kullanılarak yakalandığı, tüm aşamalarda ve özellikle 26.12.2013 günlü duruşmada pişman olmadığını, aynı durumla karşılaşması halinde aynı şeyi yine yapacağını beyan etmesi karşısında, TCK’nun 62. maddesi uyarınca geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları ile

cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri birlikte değerlendirilmek suretiyle sanık hakkında takdiri indirim nedeninin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken, “hükmolunan cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkisi gözönüne alınarak” şeklindeki yetersiz ve yerinde olmayan gerekçeyle TCK’nun 62. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,