Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/814 K.2018/930

Satmak amacı ile uyuşturucu madde bulundurmak suçundan İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/03/2013 tarihli ve 2012/584 esas, 2013/54 sayılı Kararı ile 5 yıl hapis cezasına hükümlü ...'ın, bu cezasının infazı sırasında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 105/A maddesi gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine dair Tekirdağ 1. İnfaz Hâkimliğinin 03/02/2015 tarihli ve 2015/112 esas, 2015/89 sayılı Kararını müteakip,

hükümlünün denetimli serbestlik yükümlülüklerini ihlal ettiği gerekçesiyle cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının infazı için kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine ilişkin İstanbul İnfaz Hakimliğinin 14/01/2016 tarihli ve 2016/19 esas, 2016/19 sayılı Kararı üzerine 11/02/2016 tarihinde cezasının infazı için alındığı Silivri 8 nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bakiye cezasını infaz ederek 23/03/2016 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere şartla tahliyesine dair Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin 17/03/2016 tarihli ve 2016/471 değişik iş sayılı Kararı ile ilgili olarak;

Satmak amacı ile uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5 yıl hapis cezasına hükümlü ...’ın, bu suç nedeniyle 05/10/2012 tarihi ile 24/04/2013 tarihleri arasında tutuklu kaldığı 201 gün, cezasının kesinleşerek infaza başlanıldığı 24/04/2013 ile 5275 sayılı Kanunun 105/A maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak sureti ile tahliye olduğu 03/02/2015 tarihleri arasında geçen 650 gün ve 03/02/2015 tarihinden denetimli serbestlik tedbirinin ihlal edildiği 23/12/2015 tarihi arasında geçen 323 gün olmak üzere, toplam 1174 günlük infaz süresi mahsup edildiğinde,

hükümlünün 5275 sayılı Kanunun 107/2. maddesi uyarınca bakiye 42 gün hapis cezası kaldığı, infazına 14/01/2016 tarihinde başlanıldığı ve 24/03/2016 tarihi itibari ile koşullu salıvermeye hak kazanacağı gözetilmeden, 23/03/2016 tarihinde şartla tahliyesine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 14/02/2017 gün ve 94660652-105-34-7743-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle,

incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA