Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/941 K.2018/2205

Türk vatandaşı olan hükümlü ...’in yine kendisi gibi Türk vatandaşı olan Mehmet Adıgüzel’i İngiltere sınırları içinde öldürmek suçundan İngiltere Kraliyet Ağır Ceza Mahkemesinin 19/11/2002 tarihli ve T 2002 27087 dava nolu Kararı ile mahkûm olduğu müebbet hapis cezasının ve yine aynı hükümlünün eroin tedarik etmek suçundan Oxford Ceza Mahkemesinin 14/06/2001 tarihli ve T 2000 0376 sayılı Kararı ile mahkûm olduğu 13 yıl hapis cezasının infazı sırasında, adı geçen hükümlünün bakiye ceza miktarının Türkiye’de infazı talebi üzerine,

3002 sayılı Türk Vatandaşları Hakkında Yabancı Ülke Mahkemelerinden ve Yabancılar Hakkında Türk Mahkemelerinden Verilen Ceza Mahkumiyetlerinin İnfazına Dair Kanunun 6. maddesi uyarınca hükümlünün adam öldürme suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 448. maddesi gereğince 24 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, eroin tedarik etmek suçundan ise daha lehine olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 188/3-4 ve 52. maddeleri gereğince 7 yıl 6 ay hapis ve 30.000 Türk Lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına,

cezalarının bakiye kısmının Türkiye'de infazına dair Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/04/2012 tarihli ve 2012/688 değişik iş sayılı Kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/02/2016 tarihli ve 2016/250 değişik iş sayılı Kararı ile ilgili olarak;

Her ne kadar söz konusu dönüşüm kararında verilen cezalar yabancı mahkeme kararlarında verilen cezalardan fazla değil ise de, 3002 sayılı Kanunun 1. maddesinde yer alan “Bu Kanunda, Türk vatandaşları hakkında yabancı devlet mahkemelerinden verilen ceza mahkumiyetlerinin Türkiye'de;

yabancılar hakkında Türk mahkemelerinden verilen ceza mahkumiyetlerinin de hükümlünün uyruğu bulunduğu devlette yerine getirilmesine dair usul ve esaslar düzenlenmiştir.” şeklindeki, 6/1. maddesinde yer alan “Yabancı mahkeme kararında sübutu kabul edilen suça, Türk Kanunlarına göre verilmesi gereken ceza müeyyidesi veya bu suça en yakın ceza müeyyidesi tayin olunur. Bu suretle tayin edilen ceza miktarı yabancı mahkeme kararında tayin edilmiş ceza süresini geçemez.

Fiil Türk hukukuna göre daha hafif cezayı gerektirdiği takdirde müeyyide buna göre tayin olunur.” şeklindeki ve Hükümlülerin Nakline Dair Avrupa Sözleşmesinin “Tanımlar” başlıklı 1/a maddesinde yer alan “Mahkûmiyet bir suç dolayısıyla mahkeme tarafından verilip sınırlı veya sınırsız bir süre için hürriyeti bağlayıcı herhangi bir cezalandırma veya

tedbir anlamındadır.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, adı geçen hükümlü hakkında yabancı ülke mahkemeleri tarafından verilen mahkûmiyet kararlarında para cezası bulunmadığı halde dönüşüm kararı ile para cezasına da hükmedilerek infazına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 23/02/2017 gün ve 94660652-105-06-8160-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA