Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/965 K.2018/504

Sanık ... müdafiinin yasal süresindeki temyiz isteminden sonra, sanığın 27/02/2017 tarihli, sanık müdafiinin ise 05/04/2017 tarihli dilekçeleri ile verilen kararın onanmasını istedikleri anlaşılmakla, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 5.2.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı Kararı uyarınca, cezanın onanması isteği, temyiz isteminden vazgeçme niteliği taşıdığından, sanık müdafiinin temyiz talebinin feragat nedeni ile CMUK’nun 317. maddesi gereğince reddiyle, katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz talebiyle sınırlı olarak yapılan incelemede,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nın maktul ...’i kasten öldürme suçunun sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar vekilinin ceza miktarına, TCK.nun 62. maddesinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Oluşa ve dosya kapsamına göre, dosya ve tedavi evraklarının Adli Tıp Kurumuna gönderilerek maktul ...'deki yaraların demir çubuğun direk kafaya vurulması ile mi yoksa bir kısım tanık beyanlarında belirtildiği üzere maktulün omzuna vurulup yere düşmesi sonucu başını sert bir zemine çarpması sonucu mu meydana geldiği hakkında rapor alınması gerektiğinin düşünülmemesi ve bu hususta tanık beyanları arasındaki çelişkinin de giderilmesi gerekirken giderilmeyerek eksik inceleme ile sonucu karar verilmesi,

Kabule göre de, maktulün sanığa hakaret etmekten ibaret haksız eylemi karşısında, haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve daha vahim olaylar dikkate alındığında, 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 29. maddesinin uygulaması sırasında, asgari oranda indirim yapılması yerine, yazılı şekilde 15 yıl hapis cezası tayin edilerek eksik ceza tayin edilmesi,

-24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,