Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/972 K.2017/3062

Sanık ... hakkında; maktul ...'ı silahla kasten öldürme suçu nedeniyle, mahkemece verilen 23.06.2015 tarih ve 2014/434 esas, 2015/244 karar sayılı mahkumiyet hükmü yasal süre içerisinde sanık müdafileri tarafından temyiz edilmiş ise de, sanığın 06.03.2017 tarihli dilekçesinde hakkında verilen mahkumiyet hükmünün onanmasını istediğini beyan ettiğinden, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.02.2008 gün ve 1-9/15 sayılı kararına göre, sanığın CMK'nun 266. maddesi uyarınca temyiz talebinden vazgeçme niteliğindeki talebi nedeniyle, sanık müdafilerinin temyiz taleblerinin CMUK.nun 317. madde uyarınca REDDİNE karar verilerek, katılan vekilinin temyiz itirazı üzerine, sanık hakkında kasten öldürme suçu nedeniyle verilen mahkumiyet hükmünün yapılan temyiz incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nın, maktul ...'ı kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin sanık hakkında tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Maktulün, sanığın kızı ... ile tanıştığı, bir süre görüştükleri, ancak sanığın kızı ...'ün, bu ilişkiyi bitirmek istemesine rağmen maktulün adli makamlara yansıyan dosyalardan da anlaşılacağı üzere sanığı, sanığın kızını ve ailesini ilişkinin bitirilmemesi amacıyla tehdit ettiği, maddi çıkar elde etmeye yönelik davranışlar içerisine girdiği, maktul hakkında bu nedenlerle çeşitli soruşturmaların yürütüldüğü, olay günü sanığın ve olay yerinde bulunan tanıkların beyanlarına ve olay yeri inceleme raporuna göre, maktulün elindeki bıçakla sanığın işyerine geldiği, mağazada teşhir amacıyla bulunan koltuğu elindeki bıçakla keserek, sanık ve oğlu...'a karşı etkili eylemde bulunmaya kalkışması üzerine, sanığın işyerinde bulunan tüfeği ile maktule ateş ederek öldürdüğü olayda;

1) Sanığın, maktul ...'ı kasten öldürme suçu nedeniyle, hüküm kurulurken 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 29. maddesi uyarınca maktulden kaynaklanan haksız tahrikin ulaştığı boyut dikkate alınarak, yasal sınırlar dahilinde alt sınıra yakın bir ceza verilmesi yerine yazılı şekilde üst seviyeye yakın 16 yıl hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,

2) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olması,