Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/998 K.2017/3390

- ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan TCK'nun 86/2, 86/3-e, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası, - 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK'nun 62, 52, 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası.

TEMYİZ EDENLER

Sanık müdafii, katılan ... vekili, re'sen

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık hakkında katılan ...’a yönelik yaralama suçundan verilen hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan katılan ... vekilinin bu hükme ilişkin ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçuna ilişkin temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Sanık ... müdafii süresinde temyiz başvurusunda bulunmuş ise de, sanık cezaevi idaresinden havaleli dilekçeleri ile temyizden vazgeçtiğini ve hükmün onanmasını talep ettiğini bildirmekle, CMK’nun 266. maddesi uyarınca temyizden vazgeçme olarak kabul edildiğinden, katılan ... vekilinin temyiz istemi ile ve re’sen inceleme yapılmıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in maktul ...’i kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, haksız tahrik ve cezayı azaltıcı takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, verilen hükümde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan ... vekilinin verilen cezanın az olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesi delaleti ile Ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, ayrıca Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, sözleşmenin anılan maddesinde yer alan ücretsiz müdafii yardımından yararlanma koşullarından "Adaletin selametinin gerektirmesi'' kıstası ile ilgili yerleşmiş içtihatları da dikkate alınarak;

sanık Serkan’ın CMK'nun 150/2. maddesi uyarınca kendisine atanan müdafii yardımından ücretsiz olarak faydalanma hakkı bulunduğu halde, yargılama giderleri arasında gösterilmesi ve 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama kanuna aykırı ise de bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak;