Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/1165 K.2018/3188

2- TCK'nun 142/2-h, 143, 53/1, 5275 sayılı Kanunun 108. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası, 2. kez mükerrir sayılmasına, 3- TCK'nun 116/4, 62, 53/1, 5275 sayılı Kanunun 108. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası, 2. kez mükerrir sayılmasına, 4- TCK'nun 151/1, 152/2-a, 62, 53/1, 5275 sayılı Kanunun 108. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası, 2. kez mükerrir sayılmasına, 5- TCK'nun 63/1. maddesi uyarınca mahsup.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Müşteki Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili tarafından yasal süresinden sonra yapılan temyiz isteminin, 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’un, maktul ...’yi nitelikli kasten öldürme, ve nitelikli mala zarar verme suçlarının ve gece vakti maktule ait eve girerek bıçak ve av fişeğini alması eyleminin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde nitelikli kasten öldürme ve nitelikli mala zarar verme suçlarının niteliği tayin edilmiş, takdiri indirim nedeninin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, sanığın suç işleme kastıyla hareket etmediğine, katılan vekilinin ceza miktarına, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından ve bozma nedenleri doğrultusunda sonuca da etkili görülmediğinden, temel cezaların belirlenmesi sırasında seçimlik ceza bulunmaması nedeniyle “takdiren” ve “tercihen” kelimelerinin kullanılamayacağına ilişkin tebliğnamedeki 2 numaralı ve TCK'nun 62 ve 143. maddelerinin tatbiki sırasında ilgili fıkraların gösterilmediğine ilişkin 4 numaralı bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

A) Sanık hakkında nitelikli kasten öldürme ve nitelikli mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin sanık hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamanın ve TCK'nun 58. maddesinin tatbiki sırasında, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemesinin, kanuna aykırı olduğu anlaşılmakta ise de; bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün, “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine, TCK'nun 58. maddesinin uygulandığı paragrafa 2. kez mükerrir sayılmasına cümlesinden sonra gelmek üzere cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN ve hükmolunan ceza miktarı itibariyle nitelikli öldürme suçu yönünden re'sen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA,

B) Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

1-Sanığın maktule ait konuta girerek 2 adet bıçak ve 1 adet av fişeğini aldığı ve 13 bıçak darbesi ile maktulü öldürüp bulunduğu kanepeyi de ateşe verdiği olayda; sanığın eyleminin silahla konutta ve gece vakti yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, TCK'nun 149/1/a-d-h maddeleri uyarınca cezalandırılmasına yerine delillerin değerlendirilmesinde ve suç niteliğinde yanılgıya düşülerek aynı Yasanın 142/2-h ve 116/4. maddeleri uyarıca hükümler kurulması,

2-TCK'nun 58. maddesi uyarınca 2. kez mükerrir kabul edilen sanık için aynı Yasanın 58/7. maddesi uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanık hakkında TCK'nun 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,