KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2018/140 E., 2018/2491 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Mayıs 2018
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten öldürme, suç delillerini yok etme
- Hüküm
- Sanık ... Hakkında;
Karar Metni
322 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
TCK.nun 81, 29, 53. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası, Sanık ... Hakkında; Kasten öldürme suçundan CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca Beraat, Sanık ... Hakkında; Suç delillerini yok etmekten CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca Beraat.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Sanık ... müdafiinin yasal süresindeki temyiz isteminden sonra sanığın cezaevinden göndermiş olduğu 05.01.2018, 07.05.2018, 14.05.2018 tarihli dilekçeleri ile hükmün onanmasını istediği anlaşılmakla; dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 05.02.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, cezanın onanması isteği, temyiz isteminden vazgeçme niteliği taşıdığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK’nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilerek, re'sen ve katılan veklinin temyizi üzerine yapılan incelemede;
Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, sanık ...’in maktul ...’e yönelik kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, sanıklar Yaşar ve Mehmet hakkında suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçundan elde edilen delillerin mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde düzeltme sebebi dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan katılan vekilinin; bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;
Sanık ...’in maktul ...’e yönelik kasten öldürme suçu yönünden;
Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. ve 2015/85 K. sayılı Kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama kanuna aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2018/140, K. 2018/2491, 23 Mayıs 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama