Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/1483 K.2018/3210

Katılanlar ..., ... ve sanık ...’e karşı işledikleri iddia edilen hakaret suçunu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeter her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden CMK.nun 223/2-e. maddesi uyarınca yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle müsnet hakaret suçlarından beraatlerine, ilişkin Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesinin 02/12/2014 tarih 2013/330 esas 2014/284 karar sayılı kararı, Sanık ... hakkında; TCK.nun 81/1, 35/2, 29, 62, 53, 54/1. maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar ... ve ... hakkında bozmadan önceki 02/12/2014 tarihli hükümle hakaret suçundan verilen beraat kararları Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesine rağmen, bu temyiz talebiyle ilgili Dairemizin 02.11.2015 tarih 2015/1355 esas 2015/5219 karar sayılı ilamında bir değerlendirme

yapılmadığı halde, Mahkemece bu kararlar da bozma kapsamında kabul edilerek 02/12/2016 tarihli hükümde yeniden beraatlerine dair verilen kararların yok hükmünde olduğu kabul edilmiş, 02/12/2014 tarihli hükümde hakaret suçundan verilen beraat kararlarına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Hükmün verildiği 02.12.2016 tarihli celsede duruşmaya gelenler arasında sanık ...'in isminin zapta yazıldığı, okunan bilgi ve belgelere karşı beyanının alınarak bu hususun da tutanağa geçirildiği, bu aşamadan sonra sanığın duruşmayı terk ettiğine dair bir durumun tutanağa yansımadığı, hazır bulunan sanıklar ...ve ...'e son sözleri sorulduktan sonra sanık ...'in ise son sözü yerine geçmek üzere dosya kapsamında eski savunmalarının okunduğu ve hükmün son paragrafında da sanık ...'in yokluğunda karar verildiğinin belirtilmesi suretiyle sanık ...'in duruşmada hazır olup olmadığı hususunda duruşma tutanağında çelişki oluşturularak ve hükümden önce sanık ...'e son söz hakkı verilmeyerek 5271 sayılı CMK’nun 216/3. maddesine aykırı davranılması,