Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/1537 K.2018/3407

3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 4/1-a maddesinde adam öldürmenin terör amacıyla işlenen suçlar arasında sayıldığı, aynı Yasanın 5. maddesinde, terör amacıyla adam öldürme suçundan verilen cezanın yarı oranında artırılacağının düzenlendiği, Yine 3713 sayılı Yasanın 17. maddesinde Terör suçlarında koşullu salıvermenin diğer suçlardan farklı düzenlemeler içerdiği, TCK'nun 58/9. maddesinde mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin örgüt mensubu suçlu hakkında da uygulanmasına hükmedilebileceğinin düzenlendiği,

Bu itibarla sanıklar ... ve ... hakkında; kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle kasten öldürmeye teşebbüs suçundan açılan kamu davasının sübutu halinde gerek ceza süresinin belirlenmesi gerekse infaz hukuku açısından farklı düzenlemeler bulunduğu; adı geçen sanıkların Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçlarından TCK'nun 302/1, 62, 58/9. maddeleri uyarınca cezalandırılmalarına ilişkin Diyarbakır 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/03/2013 tarih 2012/146 Esas ve 2013/228 Karar sayılı hükmünün Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 24/02/2014 tarih 2013/12491 Esas ve 2014/2157 Karar sayılı ilamı ile onandığı,

aynı ilamda olay tarihinde meydana gelen güvenlik güçleriyle çatışma eylemine katıldığı kabul edilen sanıklar hakkında, TCK'nun 302/2. maddesi uyarınca en az bir güvenlik görevlisini kasten öldürmeye teşebbüs suçu nedeniyle her zaman dava açılıp bir hüküm kurulması mümkün görülmüştür şeklindeki eleştiri üzrine yargılamaya konu kamu davasının açıldığı anlaşılmakla;