Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/1554 K.2018/3483

Sanık ... hakkında; eşe karşı kasten öldürme suçundan ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyetine ilişkin kararın istinaf edilmesi üzerine, istinaf dairesi tarafından duruşma açılarak yapılan yargılama neticesinde verilen kararın, dosya kapsamına, usul ve yasaya uygun olduğu, suçun sübutuna, vasfına ilişkin belirlemeler ile uygulanan kanun maddelerinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin, olayda tasarlama unsuru bulunduğuna, sanık müdafiinin, sanık lehine haksız tahrik hükümleri ile takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Usulüne uygun olarak katılan sıfatını alan ve kendisini bir vekil marifetiyle temsil ettiren Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı lehine vekalet ücretine hükmedilirken vekalet ücreti miktarının karar tarihi olan 2017 yılı vekalet ücretine göre 3.960.TL olarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) 5271 sayılı CMK.nun 324/1. maddesinde ödenmesi gereken avukatlık ücretleri yargılama giderlerinden sayılarak, cezaya veya güvenlik tedbirine hükmolunması halinde bu giderlerin sanığa yükletilmesi gerektiği bildirilmiş ise de,

Türkiye Cumhuriyeti Devletinin de tarafı olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesindeki bir suç ile isnat edilen herkesin avukat tutmak için gerekli maddi olanaklardan yoksun olması halinde ve adaletin yerine gelmesi için gerekli görüldüğünde re'sen atanacak bir avukatın yardımından ücretsiz olarak yararlanabileceği yönündeki düzenleme ile Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90/5. maddesindeki usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümlerinin esas alınacağı

yönündeki düzenleme karşısında, 5271 sayılı CMK.nun 324. maddesi ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi arasında çıkan uyuşmazlıkta milletlerarası andlaşma hükmü olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi hükümlerinin esas alınması gerektiği gözetilmeden, sanık için yapılan müdafiilik giderinin 5271 sayılı CMK.nun 150/3. maddesi uyarınca kendisine zorunlu olarak müdafii tayin edilen sanıktan tahsiline karar verilmesi yönündeki uygulamanın hukuka aykırı olduğu anlaşıldığından ve bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,