Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/1751 K.2020/1486

Sanık ... müdafii tarafından hükmün duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine duruşma günü belirlenerek sanık müdafiine meşruhatlı davetiye tebliğ edilmesine rağmen, sanık müdafiinin belirlenen gün ve saatte hazır bulunmadığı anlaşıldığından duruşmasız olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık ... hakkında maktul ...’yı kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafii ve Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi’nin 12/06/2017 gün ve 2017/1430 E. 2017/1142 K. sayılı kararında bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sanığın öldürme kastının olmadığına, korkutmak için ateş ettiğine, haksız tahrikin derecesine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının esastan reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay tarihinde sanığın suç tarihinden önce internet üzerinden tanıştığı maktule ile kısa bir birliktelik yaşadığı, sonrasında ayrıldığı, maktulenin çektiği mesajlara sinirlenerek elindeki av tüfeği ile maktüleye ait eve gidip, kapıyı zorlayarak içeri girdiği, odaya kaçmaya çalışan maktuleye tüfekle bir el ateş ettiği, maktulenin sırt sağ torakal bölgesine isabet ettirdiği, bu isabet sonucu maktulenin vefat ettiği anlaşılan olayda;

1-Maktulenin sanığa ve annesine yönelik sosyal paylaşım sitesinde değişik tarihlerde yazmış olduğu hakaret içeren yazılar ve paylaşımların bu yazışmaları internet ortamında paylaştığının anlaşılması karşısında, maktulden kaynaklanan ve sanık ile yakınlarına yönelen haksız tahrik teşkil eden davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında; haksız tahrik uygulamasını düzenleyen, 12-18 yıl arasında hapis cezası öngören TCK'nin 29. maddesinin uygulanması sırasında alt ve üst sınırlar arasında asgari indirim yapılması yerine yazılı şekilde 15 yıl ceza verilerek sanığa eksik ceza tayini,

2-Sanığın adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas alınan İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/247-622 sayılı ilamında, sanık hakkında birden fazla suçtan verilen cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alındığı, mahkemece gerekçeli kararda bu hususa işaret edilmesi karşısında kısa kararda ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,