Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/2036 K.2018/4193

Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının katılma niteliğindeki talebi karara bağlanmadığından, CMK.nun 237/2. maddesi uyarınca açılan kamu davasına katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin yasal süresindeki temyizinden sonra, sanığın cezaevinden gönderdiği 18/07/2017 tarihli dilekçe ile kararın onanmasını istediği, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05/02/2008 tarih ve 1-9/15 sayılı kararı uyarınca sanığın bu istemi temyiz isteminden vazgeçme olarak kabul edildiğinden, sanık müdafiinin temyiz talebinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiş, inceleme katılanlar vekillerinin temyizlerine göre yapılmıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, mağdur ....... 'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma ilamına uyularak verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan ... vekilinin; haksız tahrik bulumadığına, suç vasfına, katılan Bakanlık vekilinin; haksız .../...

tahrik bulunmadığına, üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın, maket bıçağı ile yüz ve boyun bölgesini hedef alarak mağdura saldırdığı, yüz ve boynunu elleriyle kollayan mağduru hayati tehlike geçirmesine neden olmaksızın, sağ el bileğinde tendom kesisine ve yüzde sabit ize neden olacak şekilde öldürmeye teşebbüs ettiği anlaşılan olayda; meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre, 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası gerektiren TCK.nun 35. maddesi uyarınca alt sınırdan bir miktar uzaklaşılarak makul bir ceza belirlenmesi yerine, 13 yıl şeklinde üst sınıra daha yakın bir ceza verilmesi suretiyle fazla ceza tayini,