Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/2173 K.2020/310

Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçu nedeniyle verilen hükmün incelenmesinde, yerel mahkemece hükmolunan cezanın miktarı gözetildiğinde istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi gereğince katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin reddine karar verilmiştir.

Sanıklar ... hakkında maktul ...'ı kasten öldürme suçundan yerel mahkemece kurulan mahkumiyet hükmüne karşı istinaf başvurusunun düzelterek esastan red kararına ilişkin olarak katılanlar vekili ve sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin duruşmalı olarak incelenmesinde;

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 24/01/2017 gün ve 2017/108 esas, 2017/103 sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar vekilinin atılı suçun tasarlanarak gerçekleştirildiğine, olayda uygulama

olanağı bulunmayan haksız tahrik hükümlerin uygulandığına, sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme ve sübuta, sanığın olaya iştirak etmediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme ve suç vasfına, sanığın öldürme kastının bulunmadığına, meşru müdafaa hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen temyiz itirazlarının tebliğnamedeki düşünce gibi ESASTAN REDDİNE, hükmolunan cezaların miktarı ve temyiz incelemesi dışında tutuklulukta geçen süre göz önüne alınarak sanıklar müdafilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesine,

Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04/02/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.

04/02/2020 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'ın yokluğunda 06/02/2020 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.