Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/2208 K.2021/528

Mala zarar verme suçundan sanıklar ..., ... ... ve ... ...’ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 151/1 ve 62. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına dair ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/07/2012 tarihli ve 2012/69 esas, 2012/173 sayılı kararının Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 31/10/2013 tarihli ve 2013/2835 esas, 2013/5810 sayılı kararıyla onanarak kesinleşmesini müteakip infazı sırasında, Cumhuriyet savcısının,

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 253. maddesinde yapılan değişiklik sonucu infaza konu ilâmdaki mala zarar verme suçunun uzlaştırma kapsamına alındığından bahisle sanıkların hukukî durumunun yeniden değerlendirilmesi talebi üzerine, anılan suçun uzlaşma kapsamına girmeyen suçla birlikte işlendiğinden bahisle uzlaşma kapsamında olmadığından uyarlama talebinin reddine ilişkin ...

3. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/12/2016 tarihli ve 2012/69 esas, 2012/173 sayılı ek kararı ile ilgili olarak;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 253/3. maddesinin 2. cümlesindeki “Uzlaşma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmesi hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz” şeklinde hüküm mevcut bulunduğu ve yine 5237 sayılı Kanunun 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun aynı Kanunun 168. maddesine göre “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar” kapsamında yer aldığı,

ancak, 5271 sayılı Kanunun 253. maddesinin 3. fıkrasındaki “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile yürürlükten kaldırılması karşısında, dosya kapsamına göre kasten öldürmeye teşebbüs suçunun mağduru ile mala zarar verme suçunun mağdurunun farklı kişiler olması nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulanmasına engel bulunmadığı gözetilmeden,

yazılı şekilde mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin aynen infazına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 18/04/2018 gün ve 94660652-105-20-17-2018-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA