Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/2318 K.2018/2579

2- Sanıklar ... , ... ve ... 'ün üzerlerine yüklenen “kasten adam öldürme” suçunu işledikleri sabit olmadığından CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca sanıkların ayrı ayrı beraatlerine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında maktul ...’yı nitelikli kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar ..., ... ve ... haklarında maktul ...’ya yönelik kasten öldürme suçundan elde edilen delillerin 5271 sayılı CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış,

incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin tüm sanıkların öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan cezalandırılması gerektiğine, haksız tahrikin olmadığına vesaireye, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemedeki TCK'nun 25 ve 27/2. maddenin şartlarının oluştuğuna, haksız tahrik nedeniyle yapılan indirimin az olduğuna, yargılama giderlerinin fazla olduğuna vesaireye, sanıklar..., ... ve ... müdafiinin tüm sanıklar için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama kanuna aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak;