KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2018/2862 E., 2018/3717 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Eylül 2018
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs
- Hüküm
- TCK'nun 81/1, 35/2, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün, CMK'nun 307/4. maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası.
Karar Metni
331 kelime·2 dk okuma
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın mağdur ...’ı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde düzeltme ve eleştiri nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin, vasfa, ceza miktarına, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
Sanığın etkili mesafeden, birden çok kez ateş ederek 5 isabetle mağdurun sol testisinin alınmasına, sol alt ekstremitede kısıtlılığa ve ... fonksiyonlarına etkisi 2. derecede olan kemik kırığına neden olacak şekilde öldürmeye teşebbüs ettiği anlaşılan olayda kasten öldürme suçuna teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla hapis cezası öngören TCK’nun 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, yaralanmanın niteliği, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine hiç isabet bulunmaması hallerinde uygulama imkanı bulabilecek şekilde 9 yıl hapis cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini
Karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin sanık hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamanın ve sanık için kazanılmış hakkın uygulandığı paragrafta uygulama maddesinin hatalı olarak CMUK’nun 326/son maddesi yerine CMK’nun 307/4 maddesi olarak gösterilmesinin, kanuna aykırı olduğu anlaşılmakta ise de.
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2018/2862, K. 2018/3717, 26 Eylül 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama