Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/2913 K.2018/4515

2- TCK.nun 86/1, 86/3-e, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası, 3- TCK.nun 191/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası.

Katılan ...'ın sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından bu suçla ilgili temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu ile katılan ...'e yönelik yaralama eyleminin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde uyuşturucu bulundurma suçunun niteliği tayin, takdire ilişen indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık hakkında hakaret suçundan elde edilen delillerin mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma sebepleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden,

sanık ... müdafiinin yaralama suçunda meşru müdafaa bulunduğuna, suç vasfına, haksız tahrikin varlığına, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ve sair hususlara, katılanın hakaret suçu bakımından sübuta yönelen yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

a) Hakaret suçundan kurulan beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, b) Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı yağmaya teşebbüs ve yaralama suçlarından kurulan hükümler bakımından;

Oluşa, dosya kapsamına ve katılanın aşamalardaki tutarlı anlatımlarına göre; polis memuru olan katılanın namaz kılmak için sivil olarak gittiği camiden çıkıp evine doğru yürüdüğü esnada sanığın katılanı durdurarak para istediği, katılanın polis olduğunu söyleyerek para vermemesi üzerine sanığın bıçakla katılanı sol karın boşluğundan, kollarından, koltuk altından ve ayağından basit tıbbi müdahale ile giderilemeycek biçimde bıçakladığı olayda; katılandaki bıçak yaralarının sayısı, yerleri, yarattığı tehlike, tanık ...'ın elini tutması sonucu sanığın eylemine devam etmesinin engellendiği gözetilerek,

sanığın öldürmeye teşebbüs ve yağmaya teşebbüs suçlarından cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, suç vasfında ve delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde yağmaya teşebbüs suçundan beraat ve yaralama suçundan mahkumiyet hükümleri kurulması,

2- Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan kurulan hükme yönelik incelemede ise;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nun 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle.

6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nun 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin araştırılması,

gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nun 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nun 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

b) Sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları dikkate alınmaksızın bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nun 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,