KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2018/2950 E., 2020/889 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Mart 2020
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Bir suçun delillerini gizlemek amacıyla birden fazla kişiyi kasten öldürme
- Hüküm
- Tüm sanıklar yönünden;
Karar Metni
479 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Menşure ve ...'a yönelik bir suçun delillerini gizlemek amacıyla kasten öldürme suçundan 765 sayılı TCK'nin 450/5-9, 31, 33. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Sanık ... müdafii tarafından hükmün duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine duruşma günü belirlenerek sanık müdafiine meşruhatlı davetiye tebliğ edilmesine rağmen, sanık müdafiinin belirlenen gün ve saatte hazır bulunmadığı anlaşıldığından duruşmasız olarak yapılan temyiz incelemesinde;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ... ve ...’ın maktuller ... ile ...’a yönelik 06.12.1999 tarihinde gerçekleştirdikleri nitelikli kasten öldürme suçları ile sanık ...’ın ...’a yönelik 03.05.1999 tarihinde gerçekleştirdiği ve sanık ...’ın ...’a yönelik 07.01.2000 tarihinde gerçekleştirdiği nitelikli yağma suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı sebeplerin bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan,
sanık ... müdafiinin; sübuta yönelen, sanık ... ile müdafiinin; sübuta yönelen, sanık ... müdafiinin ise bir sebebe yönelmeyen temyiz itrazlarının reddiyle,
A) Sanık ...’ın ...’a yönelik ve sanık ...’ın ...’a yönelik nitelikli yağma suçlarından kurulan, İstanbul (kapatılan) 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.04.2012 gün, 2009/83 E. ve 2012/82 K. sayılı mahkumiyet hükümlerinin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, B) Sanıklar ..., ... ve ...’ın maktuller ... ile ...’a yönelik nitelikli kasten öldürme suçlarından kurulan Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.06.2017 gün, 2015/252 E. ve 2017/330 K. sayılı mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde, Dairemizin 21.01.2015 gün, 2014/3716 E. ve 2015/106 K. sayılı bozma ilamında da belirtildiği üzere;
Sanıklar ... ..., ..., ... ve ...’ın 06.12.2009 tarihinde ... İsimli bayanın para ve ziynet eşyalarını yağmalama konusunda anlaşma yaptıkları, olay günü sanık ...’in arabada beklediği, sanıkların hepsi silahlı olarak ... isimli kişinin kapısını çalmalarına rağmen kapıyı açan olmadığı, bu sırada sanık ...'in kendilerini bir kadının gördüğünü ve öldürülmesi gerektiğini söylediği,
binadan dışarı çıktıklarında bu konuyu konuştukları, sanık ...’in karşı çıktığı, ancak sanıklar ...'in eve çıkarak kapıyı çaldıkları, maktul ...'ın kapıyı açtığı, sanıkların silahlı olarak içeri girip maktulleri etkisiz hale getirdikten sonra sanık ...'in öldürün bunları demesi üzerine sanıklar...'ın birden fazla ateş ederek maktulleri öldürdükleri olayda;
birden fazla kişinin öldürülmesi halinde 765 sayılı TCK’nin 450/5. bendinin uygulanabilmesi için bu maddenin diğer bentlerindeki şiddet sebeplerinin bulunmamasının gerektiği, davaya konu olayda ise sanıkların maktuller Menşure ile ...’ı aynı Yasanın 450/9. maddesinde yazılı olan bir suçu gizlemek veya delil ve emarelerini ortadan kaldırmak için öldürdüklerinin anlaşılması karşısında,
sanıkların sübut bulan eylemlerinin her maktul için ayrı ayrı 765 sayılı TCK’nin 450/9 ve 5237 sayılı TCK’nin 82/1-h maddelerinin karşılaştırılması suretiyle lehe olan kanunun tatbiki yerine 765 sayılı TCK'nin 450/5 bendine yanlış anlam yüklenerek hüküm kurulması,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2018/2950, K. 2020/889, 3 Mart 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama