Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/3068 K.2021/2206

2- Sanıklar ... ile ... hakkında maktul ...’nu tasarlayarak öldürme suçundan ayrı ayrı beraatlerine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nın maktul ...’ e yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar .... ve .... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan elde edilen delillerin 5271 sayılı CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca mahkumiyetlerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, katılan vekilinin sanıklar Meltem ve Meryem'in suçlarının sübuta erdiğine, sanık ... hakkında TCK’nin 62. maddesinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1-Sanıklar Meltem ve Meryem hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan verilen beraat kararlarının hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında maktul ...’e yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre, "Tasarlama" halinin kabulü için öldürme kararının şarta bağlı olmadan alınması, ruhsal dinginliğe ulaşıldığını kabule elverişli makul bir süre geçmesine karşın eylem kararlılığından dönülmemesi ve belli bir hazırlık yapılarak sebat ve ısrarla bir plan dahilinde öldürme fiilinin gerçekleştirilmesi gerekmekte olup, bu yönde sanığın suçu tasarlayarak işlediğine ilişkin dosyada delil bulunmadığı anlaşılmakla; sanığın TCK'nin 81. maddesi uyarınca cezalandırılması yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde tasarlayarak öldürme suçundan hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini;

24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53.maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 23/02/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.

23/02/2021 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı Gazi Şimşek'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ... Ozan Orpak'ın yokluğunda 25/02/2021 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.