Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/3200 K.2018/3496

Neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan İstanbul Anadolu 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/05/2014 tarihli ve 2012/1226 esas, 2014/248 sayılı kararı ile 2 yıl 3 ay hapis cezasına hükümlü ...'ün, bu cezasının infazı sırasında, denetimli serbestlik hükümlerinden yararlanma talebinin kabulü ile cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair İstanbul Anadolu 1. İnfaz Hakimliğinin 13/06/2017 tarihli ve 2017/3213 esas, 2017/3195 sayılı kararına Cumhuriyet savcılığınca yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/06/2017 tarihli ve 2017/1877 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

İstanbul Anadolu 1. İnfaz Hakimliğinin 13/06/2017 tarihli kararını mercii kararından sonra yeniden kaldırılmasına yönelik 20/06/2017 tarihli ve 2017/3213 esas, 2017/3195 sayılı ek kararı yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede, her ne kadar mercii İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/06/2017 tarihli ve 2017/1877 değişik iş sayılı kararı ile İnfaz Hakimliğinin talebine dayanılarak hükümlünün cezasının neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçuna ilişkin olduğu gerekçesi ile 671 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 32. maddesinde yararlanamayacağına karar verilmiş ise de,

671 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 32. maddesi ile 5275 sayılı Kanuna eklenen geçici 6. maddesinde; "1/7/2016 tarihine kadar işlenen suçlar bakımından; 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun kasten öldürme suçları (madde 81, 82), üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe ya da beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı işlenen kasten yaralama ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçları, cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar (madde 102, 103, 104, 105), uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçu (madde 188) ve İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar ile 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar hariç olmak üzere, bu Kanunun;

a) 105/A maddesinin birinci fıkrasında yer alan “bir yıl”lık süre “iki yıl”,

b) 107. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan “üçte iki”lik oran “yarısı”,olarak uygulanır.” şeklinde düzenleme getirildiği ve hükümlü hakkındaki İstanbul Anadolu 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/05/2014 tarihli ve 2012/1226 esas, 2014/248 sayılı kararına konu suçun tarihinin 23/04/2012 olduğu ve yalnızca “üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe ya da beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı işlenen kasten yaralama ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçları'nı işleyen hükümlülerin bu maddeden faydalanamayacağı,

sayılan kişilerden olmayan diğer şahıslara karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçlarını işleyen hükümlülerin ise anılan maddeden faydalanabileceği cihetle, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 13/02/2017 tarihli ve 2016/5988 esas, 2017/344 sayılı kararında da belirtildiği üzere, somut olayda müştekinin sayılan kişilerden olmadığı ve hükümlünün 671 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 32. maddesi kapsamında lehe hükümlerden faydalanabileceği gözetilmeden,

itirazın reddine yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 18/06/2018 gün ve 94660652-105-34-7797-2018-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA