Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/3254 K.2018/4827

Sanık ... hakkında; kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81/1, 35, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası, İstinaf Kararı: Her iki sanık yönünden istinaf başvurusunun esastan reddi.

Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme, sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin sanıklar ... ve ... müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 23/05/2017 gün, 2017/464 esas, 2017/468 karar sayılı kararı ile yapılan başvurunun esastan reddine dair karar verildiği, anılan karara süresi içinde sanıklar müdafileri tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuş ise de,

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanıklar...ve ...'in arkadaşlarını askere uğurlama eğlencesinden döndükleri ve evlerinin önünde park yeri bulamamaları nedeni ile saat 23:00 sıralarında sanık ...'ya ait otopark'ın önünde park halinde beklemeye başladıkları, araç içinde arkadaşları ile konuşmaları nedeni ile saatin geç olması nedeni ile geceyi araç içinde geçirmeye karar verdikleri, olay günü sabahı 06:30 sıralarına kadar otopark önünde bulundukları, sanıklar..., ... ve ...'in bekleyen araç yanına geldikleri ve ...'nın aracın camını tıklatarak burada neden bekleme yaptıklarını sorduğu,

... ve ...'ın da yakın oturduklarını birazdan işe gideceklerini söylediği,...'nın "aracı buraya park edemezsiniz" demesi üzerine tarafların karşılıklı küfürleşerek tartıştıkları, ...ve ...'in ... ve ...'i dışarı çıkarttıkları, ...'nin o esnada geldiği ne olduğunu sorduğu ve ...'nın kendisine vurduğu ve aralarında kavga etmeye başladıkları, ...'nin gelerek kavgaya dahil olduğu, ...'nın, soruşturma aşamasında ...'nin alınan ilk ifadesinde belirttiği üzere, " silahımı getirin" şeklinde söylemesi ile ...'nin koşarak otoparktan silah alıp getirdiği ve ...'ya verdiği,

...'nın havaya bir kaç kez ateş ettiği, kovalamaca sonrasında ...'e, ...'a ve ...'e ateş ederek... ve ...'ın uyluk bölgelerinden ...'in ise tek isabetle kasık bölgesinden yaralanmalarına neden olduğu ve Ünal'ı da silahla hedef alarak "gelme vururum" dediği anlaşılan olayda;

Sanıklar... ve ... ile mağdur ... arasında öldürmeyi gerektirecek bir husumet tespit edilememesi, sanık ...'nın eyleme kendiliğinden son verip olay yerinden sanık ... ile birlikte ayrılmaları dikkate alındığında; eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kasıtlarının öldürmeye yönelik olduğunun şüpheli kaldığı, kasıtlarının yaralamaya yönelik olduğu ve sanık ...'nın kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/1-3-e, 87/1-d maddeleri uyarınca, sanık ...'nın ise TCK'nin 39, 86/1-3-e, 87/1-d maddeleri uyarınca, meydana gelen zararın ağırlığına göre, temel cezanın teşdiden tayini suretiyle hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme sonucu suçun niteliğinde hataya düşülerek kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça yardım etme suçlarından mahkumiyetlerine hükmolunması gerektiğinin düşünülmemesi,