Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/3357 K.2018/5486

Dosya kapsamına göre, sanığın mağdurun batın bölgesine bir el ateş ederek mağduru yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda; TCK'nin 35. maddesi ile uygulama yapıldığı sırada meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine yazılı şekilde en üst sınırdan hapis cezası belirlenmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini, sonuç itibariyle sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının saklı tutulması karşısında sonuca etkili görülmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın mağdur ...’nu kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, haksız tahrikin bulunmadığı ve takdire ilişkin cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53.maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olduğu anlaşılmakta ise de;