Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/3480 K.2018/4832

b- TCK.nin 109/1, 109/2,3-a, 35/2, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası, c- TCK.nin 125/1, 125/4, 52. maddeleri uyarınca 3500.TL adli para cezası.

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ...’in, mağdur ...’yu kolundan tutarak elinde bıçak olmak üzere ara sokağa götürmeye çalıştığı ve bıçaklayarak yaralanmasına neden olduğu olayda, sanık hakkında TCK'nin 109/2. maddesi uyarınca temel ceza belirlenip TCK'nin 109/3-a maddesi uyarınca arttırım yapılması gerekirken, TCK’nin 109/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenerek, sanığa eksik ceza tayin edildiğinin anlaşılması karşısında, bu husus aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, mağdur ...’yu kasten öldürmeye teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakmaya teşebbüs ve hakaret suçlarının sübutları kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, kasten öldürme suçunun niteliğine, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakmaya teşebbüs suçunun unsurlarının oluşmadığına,

hakaret suçunun karşılıklı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiş, ancak; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,