Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/3837 K.2018/4834

2-Eşini kasten yaralama suçu yönünden, karar verilmesine yer olmadığına ilişkin, İstanbul Anadolu 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/02/2018 tarih, 2017/331 esas ve 2018/35 karar sayılı hükmüne karşı, istinaf başvurularının esastan reddine.

5271 sayılı Kanunun 299. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan ''sanığın veya katılanın temyiz başvurusundaki istemi üzerine veya re'sen duruşma yoluyla yapar'' ibaresi 24.12.2017 tarih 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile ''uygun görmesi halinde duruşma yoluyla yapabilir'' şeklinde değiştirildiğinden, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin duruşmalı inceleme isteminde, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Sanık ... hakkında eşi olan maktul ...'a yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile kasten yaralama suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına kararının, sanık müdafii, katılan ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;

A-Sanık ...'in maktul ...'i kasten yaralama suçundan karar verilmesine yer olmadığına dair karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20/03/2018 gün, 2018/237 esas, 2018/261 sayılı

Kararında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin kasten yaralama suçundan beraat kararı verilmesi gerektiğine, katılan ... vekilinin kasten yaralama suçunun sübuta erdiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının ESASTAN REDDİNE,

B-Sanık ...'in maktul ...'i nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20/03/2018 gün, 2018/237 esas, 2018/261 sayılı Kararı ile yapılan başvurunun esastan reddine dair karar verildiği, anılan karara süresi içinde sanık müdafii, katılan ... vekili ve katılan ... vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuş ise de,

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ... ile maktul ...'in suç tarihinde resmi olarak evliliklerinin bulunduğu, maktul ...'in tanık... ile görüşmelerinin bulunduğunun HTS kayıtları ve tanıklar ...,... ve ...'ın beyanları ile de sabit olduğunun anlaşılması karşısında, Dairemizin yerleşmiş içtihatlarına göre, sadakat yükümlülüğünü ihlalinin ulaştığı boyut dikkate alınarak, 18 yıldan 24 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nin 29. maddesi uyarınca, makul oranda indirim yapılması yerine yanılgılı değerlendirme sonucu 24 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,