Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/3912 K.2018/5054

TCK'nin 81/1, 35/2, 39/2-c, 62, 63, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, ilişkin hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine, 2) Sanık ... hakkında; TCK'nin 81/1, 35/2, 62, 63, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 11 yıl 4 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, ilişkin hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine.

Sanıklar ... ve ... hakkında; mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin, sanık ... ve sanık ... müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmekle;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 27/04/2017 gün ve 2017/396 esas, 2017/385 sayılı Kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiin; mağduru bıçıklayan kişinin sanık ... olmadığına, sanıkların eylemlerinin yaralama suçunu oluşturduğuna, müvekkili hakkında TCK'nin 25 ve 27/2. maddelerinin uygulanması gerektiğine, sanık ... müdafiinin; isnat edilen suçun öldürmeye teşebbüs değil yaralama olduğuna, mağdur ile sanık arasında öldürmeyi gerektirir bir husumet bulunmadığına, TCK'nin 25 ve 27/2. maddelerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz istemleri yerinde görülmediğinden, sanık ... ve sanık ... müdafilerinin temyiz başvurusunun tebliğnamedeki düşünce gibi ESASTAN REDDİNE, 28/11/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.