Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/392 K.2018/2019

Sanığın eyleminin hukuki nitelendirilmesinde ve tahrik indirim oranında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçu nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmü yasal süre içerisinde sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de, sanık tarafından verilen 30.12.2015 tarihli dilekçe temyizden vazgeçme mahiyetinde bulunduğundan, sanık müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, karar verilmiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nün, maktul ...'e yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen mahkumiyet hükmünde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar vekilinin eylemin kasten öldürme suçunun unsurlarını oluşturduğuna, cezanın az olduğuna, indirim yapılmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olduğu anlaşıldığından