KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2018/416 E., 2019/4099 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Ekim 2019
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs etmek, kasten yaralamak
- Hüküm
- 1- Sanık ... için;
Karar Metni
349 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
TCK'nin 81, 29, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası, TCK'nin 86/2-3e, 35, 29, 62, 52/2. maddeleri uyarınca 1.680.00 TL adli para cezası, 2- Sanık ... için; TCK'nin 86/2, 29, 62, 52/2. maddeleri uyarınca 1500.00 TL. adli para cezası. 3- Sanık ... için; TCK'nin 86/2-3e, 29, 62, 52/2. maddeleri uyarınca (3 kez) uyarınca; 2.240.00 TL. adli para cezası, CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca düşme. 4- Sanık ... için; TCK'nin 86/2, 29, 62, 52/2. maddeleri uyarınca CMK'nin 231. maddeleri uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına. 5- Sanık ... için; beraat.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Katılan ... ve katılan sanıklar Cennet ve Ahmet İlhan’ın gerekçeli karar başlığında müşteki ve müşteki sanık olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.Sanık ... hakkında mağdur ...’ı kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğundan inceleme dışı bırakılmıştır.
Müdafiinin 1 haftalık yasal süre içindeki temyiz isteminden sonra sanık ...'ın cezaevinden gönderdiği dilekçeleriyle cezanın onaylanmasını istediği, bu isteğin, temyiz isteminden feragat niteliği taşıdığı anlaşılmakla, sanık ... müdafıinin temyiz talebinin,
Sanıklar .., ... ve ... hakkında kasten yaralama suçlarından doğrudan hükmolunan adli para cezaları, miktarları itibarıyla kesin nitelikte olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, katılan ... vekilinin, sanıklar ...ve ...’in suç vasfına yönelmeyen temyiz istemlerinin,
Sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı kasten yaralama suçundan beraatine dair verilen karara yönelik olarak sanık müdafiinin hükmün gerekçesine yönelik olmayan temyizde hukuki yararı bulunmadığından ... müdafiinin sanık sıfatıyla temyiz isteminin,
CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2018/416, K. 2019/4099, 2 Ekim 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama