Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/4321 K.2019/250

Gerekçeli kararın Anayasanın 141. ve 5271 sayılı CMK’nin 34., 230 ve 232. maddelerinde belirtilen nitelikleri taşıması gerektiği, gerekçe bölümünde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin açıkça gösterilmesi, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi, bu kapsamda, ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesi ile buna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hükmün gerekçesiz bırakılması,

Kabule göre de;

Gerekçeli kararda "sanığın atılı suç yönünden kastını gösterir soyut iddia dışında somut başkaca bir kanıt bulunmadığı" gerekçesiyle beraat kararı verildiğinden bahsedildiği halde, hüküm fıkrasında yüklenen suçta sanığın kastının bulunmaması nedeniyle CMK'nin 223/2-c. maddesi uyarınca sanığın beraatına karar verilerek hükmün karıştırılması suretiyle CMK'nin 230. maddesine aykırı olarak gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulması,