Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/457 K.2018/2192

Sanık ... müdafiinin 1 haftalık yasal süre içindeki temyiz isteminden sonra, sanık ...'ın cezaevinden gönderdiği 06/01/2017 tarihli dilekçelesi ile dosyasının onanmasını istediği anlaşılmakla, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 05.02.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca cezanın onanması isteği, temyiz isteminden vazgeçme niteliği taşıdığından, sanık ... müdafiinin temyiz talebinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİ ile katılan ... vekilinin temyiz istemi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, suç tarihinde resmi nikahlı eşi olan mağdur ...'ya yönelik nitelikli şekilde öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan ... vekilinin suç niteliğine, ceza miktarının az olduğuna,

teşebbüs ve haksız tahrik indiriminin fazla olduğuna, takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin sanık hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamanın kanuna aykırı olduğu anlaşılmakta ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,