Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/463 K.2019/5478

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık ve sanığın annesinin beyanlarında, olaydan iki gün önce maktul ve yanındakilerin evlerine saldırıp silahla ateş ettiklerini, sanık ve ailesinin karakola başvurduklarını, araya büyük kişilerin girdiği ve barış sağladıklarını beyan etmeleri ve bu hususun araştırılmasını istemeleri neticesinde, Mahkemece talebin uygun görülmesi üzerine yapılan araştırma neticesinde.

02/07/2015 tarihli 2015/404 nolu tahkikat evrakı içeriğine göre; olay tarihinin 28/06/2015, olay saatinin 21:50 olduğu, suçun mala zarar verme, tehdit olduğu, şüphelinin faili meçhul olduğu, gerek sanık gerekse annesi olan ...'ın şüpheli olarak isim belirtmedikleri, kimseden şikayetçi olmadıklarını, herhangi bir talepleri de olmadığını beyan ettiklerinin belirtilmesi karşısında, eksik inceleme yönünden bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında maktul ...’e yönelik kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir nedenin bulunmadığı kabul ve takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin;

takdiri indirim hükmünün uygulanması gerektiğine, katılan vekilinin tasarlayarak öldürme suçundan hüküm kurulması gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. ve 2015/85 K. sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama kanuna aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,