KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2018/4907 E., 2019/538 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Şubat 2019
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs
- Hüküm
- TCK'nin 81, 35/2, 62/1, 53/1, 63, 54/1-2. maddeleri uyarınca 11 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası.
Karar Metni
363 kelime·2 dk okuma
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... 'nin müşteki ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin suç vasfına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, cezanın fazla olduğuna, çelişkilerin giderilmediğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Dosya içerisinde mevcut Dairemizin 18.10.2017 tarih ve 2016/1105 esas,2017/3383 sayılı ilamının (c) bendinde de anlatıldığı üzere, 5271 sayılı CMK'nin 324/1. maddesinde ödenmesi gereken avukatlık ücretleri yargılama giderlerinden sayılarak cezaya veya güvenlik tedbirine hükmolunması halinde bu giderlerin sanığa yükletilmesi gerektiği bildirilmiş ise de,
Türkiye Cumhuriyeti Devletinin de tarafı olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesindeki bir suç ile isnat edilen herkesin avukat tutmak için gerekli maddi olanaklardan yoksun olması halinde ve adaletin yerine gelmesi için gerekli görüldüğünde re'sen atanacak bir avukatın yardımından ücretsiz olarak yararlanabileceği yönündeki düzenleme ile Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90/5. maddesindeki usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümlerinin esas alınacağı
yönündeki düzenleme karşısında, 5271 sayılı CMK'nin 324. maddesi ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi arasında çıkan uyuşmazlıkta milletlerarası andlaşma hükmü olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi hükümlerinin esas alınması gerektiği gözetilmeden, sanık için yapılan müdafiilik giderinin 5271 sayılı CMK'nin 150/3. maddesi uyarınca kendisine zorunlu olarak müdafii tayin edilen sanıktan tahsiline karar verilmesi yönündeki uygulamanın hukuka aykırı olduğu ve bozmanın gereği yerine getirilmediği anlaşıldığından ve bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2018/4907, K. 2019/538, 6 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama