Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/5156 K.2019/363

b- ...'ya yönelik kasten öldürme suçundan; TCK'nin 81, 29, 62, 53. maddelerine göre 10 yıl hapis cezası ile mahkumiyete ilişkin hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Aile, Çalışma ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin, maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan görülen davaya katılma hakkı bulunmadığından, bu suçtan verilen karara yönelik temyiz talebinin REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ...'in, 21.07.2017 tarihli dilekçesinde; cezasının onanmasını ve cezasını infaz etmek istediğini, şeklindeki beyanları CMK'nin 266. maddesi uyarınca temyiz talebinden vazgeçme olarak kabul edildiğinden, sanık müdafiinin temyiz talebinin CMK.nin 296. maddesi gereğince, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından verilen 14.09.2017 tarihli ek kararı ile reddedildiği anlaşılmakla, inceleme katılan Bakanlık vekilinin; maktul ...'ün kasten öldürülmesi suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebi ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18.05.2017 tarih, 2017/860 esas, 2017/911 sayılı kararında bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, katılan Bakanlık vekilinin; suçun tasarlanarak işlendiğine ve iyi hal indirimi hükümlerinin uygulanmasında isabet bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Sanığın, eşi maktul ... ile hakkında verilen hüküm kesinleşen maktul ... arasında 12-13 yıl devam eden ilişki olduğu, sanık ile ...’ın bu ilişki nedeniyle tartıştıkları sırada ...’ın, sanığa hakaret ettiği, sanığın da tabancayla ateş ederek ...’ı vurduğu, daha sonra eve giderek eşi maktul ...’ü alarak evden ayrıldığı, sanığın, maktul ...’ı öldürdüğünü söylemesi üzerine, maktul ...’ün "Sen onu nasıl öldürürsün, o ölmüşse benim de yaşamamın bir anlamı yok, senin Allah belanı versin, beni de öldür." diye söylemesi üzerine, sanığın yanında bulunan tabancayla ateş ederek,

maktul ...’ü de vurup öldürdüğü olayda, maktul ...’den kaynaklanan haksız fiil niteliğindeki söz ve davranışların niteliği ve daha vahim olayların varlığı dikkate alındığında 18 yıldan 24 yıla kadar hapis cezası öngören TCK’nin 29. maddesi ile uygulama yapıldığı sırada alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine azami oranda indirim yapılarak eksik ceza tayini nedeniyle hükmün bozulması yerine istinaf başvurusunun esastan reddedilmesi,