KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2018/5321 E., 2019/571 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Şubat 2019
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Eşini kasten öldürmeye teşebbüs
- Hüküm
- TCK.nin 82/1-d, 35, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası.
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
Katılan vekilinin 1 haftalık yasal süreden sonra gerçekleşen temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in mağdur ...’e karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozma üzerine verilen hükümde bozma nedeni bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan ... vekilinin tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, yönelen yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak; Sanık ile katılanın resmi nikahlı evli oldukları ve bir çocuklarının bulunduğu, sanığın aldatıldığına yönelik şüphelerinin bulunduğu, olaydan önceki günlerde sanığın kardeşinin katılanı dolmuşta bir erkek ile samimi bir şekilde gördüğü ve bunu mesaj ile sanığa bildirdiği, katılanın bu durumu sanığa açıklayamadığı, yine olay günü mağdur ... tarafından katılanın başka bir erkek ile buluşup öpüştüğünün sanığa bildirilmesi, sanığın katılanın bir erkek ile görüp takip ettiği ve araç ile önlerini kestiğinde katılanın sanığa hakaret etmesi üzerine sanığın katılanı öldürmeye teşebbüs ettiği olayda;
Mahkemece uyulmasına karar verilen Dairemizin 22.02.2017 tarih ve 2016/200 E. 2017/548 K. sayılı bozma ilamında “sanık hakında TCK’nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik nedeniyle yapılan indiriminin makul oranda yapılması suretiyle ceza verilmesi gerekirken, fazla ceza tayini" şeklinde belirtilmiş olması karşısında mahkemece bozmayı etkisiz kılacak şekilde sanık hakkında 2/3 oranda indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2018/5321, K. 2019/571, 6 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama