Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/544 K.2018/3799

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, mağdur ...'a yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ve müdafiinin haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Dosya kapsamına göre; sanığın suç tarihinden önce uzun süre şizofreni tedavisi gördüğüne ilişkin dosyaya yansıyan tedavi evrakları ile sanığa ait başka ceza davası dosyalarında cezai ehliyetinin bulunmadığına ilişkin Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun 02.07.2003 tarihli, ....Eğitim ve Araştırma Hastanesinin ise 17.02.2009 tarihli rapor içerikleri de gözetilerek; işlediği iddia olunan suça karşı cezai sorumluluğunun bulunup bulunmadığı hususunda kanaate varılması yönünden sanığın tüm adli raporları, tedavi evrakları ve dava dosyası ile birlikte Adli Tıp Genel Kuruluna gönderilerek,

muayenesinin yapılması suretiyle suç tarihi itibariyle cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususunda 5237 sayılı TCK’nun 32. maddesi kapsamında rapor aldırıldıktan sonra hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, 4. İhtisas Kurulunun kanaat yönünden yeterli görülmeyen 09.12.2015 tarihli raporuna dayanılarak eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

../..

S/2

Kabule ve uygulamaya göre de;

Sanığın mağduru öldürme konusunda karar verip bir plan yaptığına, bu kararında sebat ve ısrar gösterip makul bir süre geçmesine rağmen kararından dönmediğine ve mağduru bu plan doğrultusunda öldürmeye teşebbüs ettiğine ilişkin yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı,

aralarında herhangi bir tanışıklık ve husumet bulunmayan mağdura yönelik eylemi nedeniyle başka bir kişi tarafından azmettirildiği hususu sabit olmayan sanığın olaydan hemen önce mağdura ait işyerinin önünde kısa bir süre beklemesi ve mağdurun işyerine gelmesi üzerine de ona doğrudan saldırmak suretiyle eylemini gerçekleştirmiş olmasının ise başlı başına tasarlamanın unsuru olarak kabul edilemeyeceği, bu nedenle TCK'nun 81, 35. maddeleri kapsamında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,

"sanığın hiç bir sebep yokken katılanın işyerinin önüne giderek bir süre bekledikten sonra katılanı bıçakla hayati tehlike geçirecek şekilde yaralaması dikkate alındığında; sanığın olay öncesinde kimliği meçhul şahıs tarafından azmettirilmesi nedeniyle, katılanın işyerini tespit edip, adam öldürmeye elverişli bıçak temin ederek, katılanı nasıl öldüreceğini sükunet içerisinde planladıktan sonra eylemini gerçekleştirmiş olmasına nazaran olayda taammüt unsurunun bulunduğu kanaatine varılmıştır" şeklindeki varsayıma dayalı soyut ve yetersiz gerekçe ile TCK'nun 82/1-a, 35. maddeleri uyarınca hüküm kurulması,

Yazı İşl. Müd.