Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/5459 K.2019/7

Hükümlü ... hakkında kasten öldürme suçundan uyarlama sonucu kurulan hükme yönelik re'sen yapılan incelemede;

1)Hükümlünün uyarlamaya konu ilamında yer alan kasten öldürme suçunun alt sınırının 5 yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan olması karşısında, hüküm tarihinde yürürlükte olan 5271 sayılı CMK'nin 188/1. maddesi uyarınca duruşmaya gelmeyen hükümlü müdafiinin duruşmada hazır bulunarak görevini yapmaya zorlanması, gerektiğinde CMK'nin 150/3. maddesi uyarınca zorunlu müdafii görevlendirilmesi yoluna gidilerek savunmada oluşan boşluk ve kısıtlılığın giderilmesi gerektiği düşünülmeden, hükümlü müdafiinin hazır bulunmadığı celse hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2)Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/06/2008 tarih 2008/1-89-158 sayılı kararında da açıklandığı üzere uyarlama yargılaması sonucu kurulacak mahkumiyet hükmünün gerekçesinde, 5271 sayılı CMK'nin 230. maddesine uygun olarak, suç oluşturduğu kabul edilen eylemin gösterilmesi ve bunun nitelendirilmesinin yapılması gerektiği gözetilmeksizin, Anayasa'nın 141, CMK'nin 34. ve 230. maddelerine aykırı olarak hükmün gerekçesiz bırakılması,

3)İnfaza esas alınacak olan uyarlama kararı ile uyarlamaya konu kesinleşmiş hüküm tüm sonuçları ile ortadan kalkacağından, uyarlama sonucu verilen kararda müsadere, vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin de karara bağlanması gerektiğinin düşünülmemesi,

4)Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. ve 2015/85 K. sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,