Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/5538 K.2019/133

...'yi kasten yaralama suçundan ayrı ayrı beraat.

2) Sanık ... hakkında;

a-...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, TCK'nin 81/1, 35/2, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası,

b- ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, TCK'nin 81/1, 35/2, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası.

3) Sanık ... hakkında;

a- ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım etme suçundan, TCK'nin 81/1, 35/2, 39/2-b, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası,

b- ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım etme suçundan, TCK'nin 81/1, 35/2, 39/2-b, 62, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 7 ay hapis cezası.

4) Sanık ... hakkında;

a- ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım etme suçundan, TCK'nin 81/1, 35/2, 39/2-b, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası,

b- ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım etme suçundan, TCK'nin 81/1, 35/2, 39/2-b, 62, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 7 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılan sanık ...’ın gerekçeli temyiz dilekçesinde, mağdurluk sıfatına yönelik olarak temyiz isteminin yasal süresi geçtikten sonra yapılmış olduğundan CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Temyizin kapsamına göre, sanık ...’ın, mağdurlar ... ve...’yi kasten öldürmeye teşebbüs, sanıklar ... ve ...’in mağdurlar ... ve...’yi kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçlarından kurulan hükümlere hasren yapılan incelemede,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın, mağdurlar ... ve...’yi kasten öldürmeye teşebbüs, sanıklar ... ve ...’in, mağdurlar ... ve ...’yi kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçlarının sübutları kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; sübuta, eksik incelemeye, sanık ... müdafiinin; sübuta, sanık ... müdafiinin; sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A- Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve...’yi kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçlarından kurulan hükmün incelenmesinde;

Anayasa

Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiş, ancak; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nin 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B- Sanıklar ... ve ...'in, mağdurlar ... ve ...’u kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde ise,

Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay günü sanık ... ile mağdurlar ... ve ... arasında olaydan önce taraflar arasında yapılan telefon görüşmelerinden dolayı tartışma çıktığı bu tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanıklar ... ve ...'in mağdurların kendilerine yönelik hakarette bulunduklarını ve yaraladıklarına dair beyanlarda bulunmaları ve alınan raporlara göre sanıklar ... ve ...'da basit tıbbi bir müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralamaların bulunduğunun anlaşılması karşısında sanıklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Sanık ... hakkında hüküm kurulurken, tekerrüre esas alınan ilamın uzlaştırmaya tabii olması, 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 35. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 254. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "uzlaştırma işlemleri" ibaresi, "kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin" şeklinde ve "göre, mahkeme tarafından yapılır" ibaresi, "göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir" şeklinde değiştirilmiş bulunması karşısında, söz konusu kanun değişikliğine göre, lehe kanunun tespiti için mahkemesince uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin nazara alınması zorunluluğu,