Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/5923 K.2020/2853

Nitelikli hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından... L Tipi Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'ın, kuruma, kurum görevlilerine veya hükümlü ve tutuklulara ait şeyleri çalmak veya bunlara kasten zarar vermek eylemi nedeniyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 44/2-k maddesi gereğince 3 gün hücre hapsi cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 22/12/2017 tarihli 2017/634 sayılı kararına karşı yapılan şikayetin kabulüne dair... İnfaz Hakimliğinin 07/03/2018 tarihli ve 2018/165 esas, 2018/1425 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/04/2018 tarihli ve 2018/858 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/04/2018 tarihli ve 2018/858 değişik iş sayılı kararı ile, hükümlü ...'ın hırsızlık yaptığına dair adli soruşturmanını bulunduğuna dair dosya içerisinde bir evrak bulunmadığından bahisle itirazın kabulüne karar verilmiş ise de;

Dosya kapsamına göre; olay günü hükümlü ... ...'ın aynı koğuştaki odada beraber kaldığı hükümlü ...'ın, kendisine ait dolabını izinsiz olarak açarak dolabındaki sigarayı almak üzereyken görmesi üzerine durumu görevlilere aktardığı, anılan olaya ilişkin olarak aynı odada kalan hükümlülerden Metin Alperen Atu, Şerif Sürel ve ...

Ateş'in beyanlarına başvurulması üzerine hükümlülerin de ... ...'ın anlatımını doğrular şekilde beyanda bulunduklarının anlaşılması karşısında, mercii...

1. Ağır Ceza Mahkemesince hükümlü ...'ın hırsızlık yaptığına dair adli soruşturma bulunduğuna dair dosya içerisinde bir evrak bulunmadığı şeklindeki gerekçesinin yerinde olmadığı, bu kapsamda dosya içerisinde yer alan olay gününe ilişkin tutanak ve olaya ilişkin diğer hükümlü beyanlarının disiplin cezası verilmesi açısından yeterli deliller olarak sayılacağı hususları gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

Kabule göre de,... İnfaz Hakimliğinin 07/03/2018 tarihli ve 2018/165 esas, 2018/1425 sayılı kararına ilişkin olarak, 4675 sayılı İnfaz Hakimliği Kanununun atıfta bulunduğu ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 7/2. maddesi uyarınca uygulanması lazım gelen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 271/2. maddesinde yer alan "(2) İtiraz yerinde görülürse merci, aynı zamanda itiraz konusu hakkında da karar verir." şeklindeki hükme aykırı olarak anılan disiplin cezasının iptaline de karar verilmesi gerekirken itirazın kabulü ile infaz hakimliğinin itiraz konusu kararının kaldırılması ile yetinilmesinde,

isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 07/12/2018 gün ve 94660652-105-27-10946-2018-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca hâkim veya mahkemece verilip istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümlerde, maddî hukuka veya yargılama hukukuna ilişkin hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtay’ca bozulması istemini, yasal nedenlerini açıklayarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirecektir. Bunun üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı da hükmün veya kararın bozulması istemini içeren yazısına bu nedenleri aynen yazarak, Yargıtay ceza dairesine verecek, ileri sürülen nedenlerin Yargıtay’ca yerinde görülmesi halinde karar veya hüküm kanun yararına bozulacak, yerinde görülmezse istem reddedilecektir.

Kanun yararına bozma yasa yoluna, istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilebilmesi nedeniyle kesin hükmün otoritesinin bütünüyle zedelenmemesi amacıyla bu yola başvurabilmek için hukuka aykırılık halinin ciddi boyutlara ulaşması gerekmektedir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 14.11.1977 gün ve 3-2 sayılı Kararında da açıkça vurgulandığı üzere, bu yasa yolunun olağan üstü bir yasa yolu olması nedeniyle, her türlü hukuka aykırılık iddiası, kanun yararına bozma konusu yapılamayacak, bu kapsamda hâkimlerin takdir hakkı alanına giren ve suç işleyenler için bir hak teşkil etmeyen hususlar ile mahkemenin takdirine bağlı istekler ve uygulamadaki takdir yanılgıları veya takdirin yerinde olup olmadığının denetlenmesine ilişkin başvurular, temyiz yasa yolundan farklı olarak yasa yararına bozma konusu yapılamayacağından, bu yolla denetlenemeyecektir.

Böylece ülke sathında uygulama birliğine ulaşılacak, hâkim ve mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıklar ile uygulamadaki esaslı yanlışlar ve esasa etkili usul yanılgılarının, toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi sağlanacaktır.

Kesinleşen bu karar veya hükümlerdeki aykırılıklar başka suretle giderilmesi mümkün olmadığı takdirde, ikincil ve olağanüstü nitelikte olan kanun yararına bozma yasa yoluna konu edilebilecektir.

Bu açıklamalara göre somut olay değerlendirildiğinde;