Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/674 K.2019/5534

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın, maktule yönelik kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrikin varlığı ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma sebebi dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın; bir sebebe dayanmayan, sanık müdafiinin; temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede eksik incelemeye, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, öldürme kastı olmadığına, meşru müdafaa hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ile maktulün kardeş oldukları, sanığın maktule borcu bulunduğu, olay günü borç meselesinden aralarında tartışma çıktığı, maktulün sanığa yumruk ile vurduğu bıçakla saldırdığı, sanığı sağ ve sol el parmaklarından, sol göz kapağı ve burun üzerinden hayati tehlike geçirmeyecek şekilde yaraladığı anlaşılan olayda;

1- Maktulden kaynaklanan haksız hareketlerin şiddeti, yoğunluğu, maktulün sanığı darp ettiği gözetildiğinde sanığın haksız eylemleri nedeniyle 18 yıldan 24 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinin uygulanması sırasında makul oranda indirim yapmak yerine üst sınırdan 24 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,

2- 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,