Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/683 K.2018/1927

Oluşa ve Dosya içeriğine göre; uyuşturucu kullanan, intihar girişiminde bulunan ve ailesine karşı şiddet uygulayan mağdur hakkında, 6284 sayılı Kanun uyarınca tedbir kararı verilerek, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığına ait bir bir yurda yerleştirildiği, olay günü mağdurun yurttan çıkarak okul yerine bir oyun salonuna gittiği, bunu haber alan babası sanığın da kızını almak amacıyla aynı yere gitmesiyle birlikte, taraflar arasında başlayan tartışma sırasında mağdurun sanığa ağır hakaretler ettiği, sanığın üçü hayati tehlikeye neden olacak şekilde mağduru, 11 bıçak darbesi ile göğüs içinde hava birikimine; toraksın üstünden diyaframa kadar uzanan bölgenin kanla dolmasına ve hayati tehlikeye neden olacak şekilde öldürmeye teşebbüs ettiği olayda,

1-Teşebbüs nedeniyle 13 yıldan 20 yıla hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında yaraların niteliği, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine hiç isabet bulunmaması hallerinde uygulama imkanı bulabilecek 13 yıl hapis cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini,

2- 1/4'ten 3/4'e kadar ceza indirimi öngören, TCK’nun 29. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, mağdurdan kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan davranışlarının ulaştığı boyut dikkate alındığında, makul oranda bir ceza indirimi yerine, yazılı biçimde, daha vahim olaylarda uygulama olanağı bulunan 3/4 oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

Karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in, kızı olan çocuk

mağdur ...’ü, nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim nedeninin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme ve eleştiri nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, suç niteliğine, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin sanık hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamanın ve çocuğunu kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulurken temel uygulama maddesinin TCK'nun 82/1-d-e şeklinde tam olarak gösterilmemesinin kanuna aykırı olduğu anlaşılmakta ise de.