Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/720 K.2018/1933

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nın, maktul Gulnar’ı kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan, sanığın sübuta ve savunma hakkının kısıtlandığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Oluş ve sanığın hükme esas alınan ilk anlatımı doğrultusundaki kabule göre;

1- Maktulün, sanığa yönelik olarak "sen pezevenksin, sen şerefsizsin, erkek değilsin, benim telefonumdaki erkek isimlerini görmüyor musun, ben evden ayrıldığımda erkeklerle birlikte olmaya gidiyorum, gazinolarda çalışmaya gitmiyorum, seninle dalga geçtim seninle evlenmeyeceğim, çok erkek var, çok Cuma’lar var" şeklinde sözler sarf edip yüzüne tükürdüğünün kabul edilmesine karşın, "şerefsiz", "pezevenk" gibi sözlerin, yüzüne tükürülmesinin, maktulün bilinen yaşam tarzının açıklanmasının ötesine geçen, sanık açısından hakaret teşkil eden sözler olduğu ve sanık lehine asgari düzeyde tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirdiği gözetilmeden,

delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, maktulun yaşam tarzının, sanık tarafından bilinmesine ve kabullenilmesine rağmen, aynı evde karı koca gibi yaşadıkları, anılan sözlerin maktulün zaten bilinen yaşam tarzının

açıklanmasından ibaret bulunduğu ve sanık açısından küçük düşürücü bir tarafının olmadığı gibi hatalı bir değerlendirme ile yazılı biçimde haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi,

2- 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,