Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/88 K.2018/3632

a- Çocuk ...'nu öldürme suçundan; TCK.nun 82/1-e, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası,

b- ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs etmek suçundan; TCK.nun 81, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası.

2- Sanık ... hakkında;

a- ...'i kasten öldürmeye teşebbüs etmek suçundan; TCK.nun 25 ve CMK.nun 223/3. maddeleri uyarınca meşru savunma nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına,

b- Yasak bıçak taşımak suçundan; 6136 sayılı Kanunun 15/1, TCK.nun 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 80.TL. adli para cezası,

c- ...'i silahla tehdit suçundan; TCK.nun 106/2-a-c, 43, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 4 ay 3 gün hapis cezası,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında;...'i silahla tehdit suçundan; TCK.nun 106/2-a-c, 43, 29, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 2'şer yıl 4'er ay 3'er gün hapis cezası.

3- Sanık ... hakkında; ...'i silahla tehdit suçundan; TCK.nun 106/2-a-c, 43, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 4 ay 3 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahkemece kurulan 20.03.2014 gün, 2013/187 esas ve 2014/90 karar sayılı ilk hükmün Dairemizin 29.09.2016 gün, 2015/3688 esas ve 2016/3412 karar sayılı kararı üzerine Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığına tebliğ edildiği, bunun üzerine ilgili kurum vekili tarafından süresi içerisinde 22.11.2016 tarihli dilekçe ile hüküm temyiz edilerek aynı dilekçede kamu davasına katılma talebinde de bulunulduğu anlaşılmakla.

Dairemizin 20.03.2017 gün, 2016/5979 esas ve 2017/841 karar sayılı bozma ilamı üzerine vekili aracılığıyla duruşmayı takip eden, bozma ilamı öncesinde kamu davasına katılma talebinde bulunan ve bozma ilamından sonra kurulan hükmü de temyiz eden Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının davaya katılması yönünde herhangi bir karar verilmediği anlaşılmış ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.11.2006 gün ve 2006/2-249-247, 15.07.2008 gün ve 2008/9-95-195, 19.10.2010 gün ve 2010/9-149-105 sayılı kararlarında belirtildiği üzere, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp karara bağlanmayan katılma isteklerinin,

temyiz incelemesi sırasında herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını gerektirmiyorsa, karara bağlanması mümkün olduğundan, 5271 sayılı CMK'nun 237/2. maddesi uyarınca Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının, çocuk olan maktul ...'na yönelik işlendiği iddia olunan kasten öldürme suçundan doğrudan zarar görmesi ve bu hususta herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasına gerek bulunmaması nedeniyle,

CMK'nun 237/2. maddesi uyarınca sanık ... hakkında açılan kamu davasına katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede; 1) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde, A) Hapis cezasının yanında hükmolunan temel adli para cezası miktarının 6136 sayılı Kanunun 15/1. maddesi uyarınca 25 günden az olamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde 5 gün olarak belirlenmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından, B) 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına karar verilmemiş ise de, bu husus hapis cezası ile mahkumiyetin kanuni sonucu olup infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görüldüğünden, Bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, çocuk olan maktul ...'na yönelik kasten öldürme ve mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, sanıklar ..., ..., ... ve ...'nin, mağdur ...'e yönelik tehdit ve sanık ...'ın ayrıca 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, sanık ...'in, çocuk olan maktul ...'na yönelik kasten öldürme ve mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçları yönünden haksız tahrikin varlığı ve sanıklar ..., ..., ... ve ...'nin,

mağdur ...'e yönelik tehdit suçları yönünden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile tüm sanıklar yönünden takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, sanık ... hakkında; mağdur ...'e yönelik eylemini meşru savunma sınırları içerisinde gerçekleştirdiği kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri, düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan sanık ... müdafiinin temyiz dilekçelerinde ve duruşmalı incelemede sanık sıfatıyla eksik incelemeye, meşru savunmaya, suç niteliğine,

katılan sıfatıyla sanık ... hakkında meşru savunma hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, tüm sanıklar hakkında yağmaya teşebbüs suçundan mahkumiyet kararları verilmesi gerektiğine, tüm sanıklar hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, teşdide, sanık hakkında TCK'nın 50. ve 51. maddeleri ile CMK'nın 231. maddesinin uygulanması gerektiğine, sanık ... müdafiinin sübuta, teşdide, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının hatalı

olduğuna, katılan ... vekilinin sanık ... hakkında haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin eksik incelemeye, sanık ... hakkında haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında; mağdur ...'e yönelik tehdit ve sanık ... hakkında ayrıca 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan meşru savunma nedeniyle kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hüküm yönünden yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında; mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan açılan kamu davasında sanığın eylemini TCK'nun 25/1. maddesi kapsamında meşru savunma sınırları içerisinde gerçekleştirdiği kabul edilmesine karşın sanık hakkında TCK'nun 25/1 ve CMK'nun 223/2-d maddeleri uyarınca beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde TCK'nun 25/1 ve CMK'nun 223/3. maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

kanuna aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm fıkrasının mahsus bölümünde yer alan "223/3" ibaresinin "223/2-d" ibaresiyle, "ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresinin ise "beraatine" ibaresiyle değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hüküm ile sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında; mağdur ...'e yönelik tehdit ve sanık ... hakkında ayrıca 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında; çocuk olan maktul ...'na yönelik kasten öldürme ve mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık ... ile karşı grupta bulunan maktul ..., mağdur ... ve arkadaşları arasında samimi ilişki olduğu, ancak olaydan bir süre önce taraflar arasında sebebi tespit edilemeyen bir anlaşmazlık nedeniyle husumet başladığı ve olay tarihine kadar da birbirlerine yönelik birden fazla tehdit eylemlerinin olduğu,

olay günü de maktul ..., mağdur ... ve arkadaşlarının sanık ...'in işletmiş olduğu lokantaya baskın yapar tarzda gittikleri ve sanığa hitaben "paramızı ve lan" dedikleri, bunun üzerine maktul, mağdur ve arkadaşlarının geldiğini gören ve işyerinde bulunan av tüfeğini alan sanığın yapmış olduğu birden fazla atışa bağlı olarak maktul ...'nu sol omuz ve sol aksiller bölgeden almış olduğu iki isabete bağlı olarak öldürdüğü, mağdur ...'ı ise sağ kalça bölgesinden 4x1 cm'lik doku defektine neden olacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı,

ayrıca mağdurun üzerinde bulunan çelik yeleğe isabet eden diğer atış nedeniyle de herhangi bir yaralanma olmaksızın çelik yelekte delinme meydana geldiği olayda;

aa) Sanığın, mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyetine dair kurulan hükümde, Teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek daha makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 10 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini, bb) Sanığın, maktule yönelik kasten öldürme ve mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından mahkumiyetine dair kurulan hükümlerde,

Maktul ..., mağdur ... ve arkadaşları ile sanık ... arasındaki husumete bağlı olarak, olaydan önce birbirlerine yönelik gerçekleştirmiş oldukları birden fazla tehdit eylemlerinde ilk haksız hareketin kimden geldiği hususu her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil ile tespit edilememiş ise de, sanığın üzerine atılı suçları işlemesinde maktul, mağdur ve arkadaşlarının olaydan hemen önce kendisine yönelen haksız söz ve davranışlarının da etkisi olduğu anlaşılmakla;

haksız tahrik nedeniyle kasten öldürme suçu yönünden 18 yıldan 24 yıla kadar hapis cezası öngören, kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden ise 1/4 ile 3/4 arasında ceza indirimi öngören TCK'nun 29. maddesi uyarınca makul oranda indirimler yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde asgari oranda indirimler yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, kısmen re'sen de temyize tabi olan mahkumiyet hükümlerinin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, sanığın mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden CMUK'nun 326/son maddesinin gözetilmesine, hükmolunan ceza miktarı ve temyiz incelemesi dışında tutuklulukta geçen süre gözetilerek sanık

... ve müdafiinin tahliye taleplerinin REDDİNE, 24/09/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.

24/09/2018 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... 'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'nun yokluğunda 27/09/2018 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.