Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/950 K.2020/448

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın maktul ...’ye karşı eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz dilekçelerinde ve duruşmalı incelemede haksız tahrikin varlığına, sanık lehine hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, re’sen de yapılan incelemede;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, yaklaşık beş yıl önce aralarında oluşan ihtilaf nedeniyle tarafların arkadaşlıklarını sona erdirdiği, bu tarihten itibarenden de husumetlerini sürdürdükleri, olay günü sanığın av tüfeğiyle maktulün evinin bulunduğu sokağa geldiği, sokak üzerinde bulunan römork ile duvar arasına girerek maktulü beklemeye başladığı, beklerken de iki adet sigara içtiği, akabinde sokağa çıkan maktulü, av tüfeğiyle vurarak öldürdüğü anlaşılan olayda,

a-Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre, "tasarlama" halinin kabulü için; sanığın eylemini gerçekleştirmeye olay tarihinden önce karar vermesi, kararında sebat ve ısrar göstermesi, karar ile icra arasında makul bir süre geçmesinin gerektiği, oysa somut olayda sanığın öldürme kararı vermesi ile eylemi arasında, kararını soğukkanlı bir şekilde tekrar gözden geçirmesi için yeterli sürenin geçtiğine dair her türlü şüpheden uzak, somut ve inandırıcı kanıtların bulunmadığı,

sanığın içinde bulunduğu tehevvür hali devam etmekte iken öldürme kararını verdiğinin ve eylemi gerçekleştirdiğinin kabulü gerektiği ve böylece tasarlamanın unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığı halde, “kasten öldürme” suçundan TCK’nin 81. maddesi uyarınca hüküm kurulması yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde “tasarlayarak öldürme” suçundan aynı Kanunun 82/1-a maddesi uyarınca hüküm kurulması,