Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/984 K.2018/3340

-...'yi öldürmeleri nedeniyle TCK.nun 37/1, 81/1, 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı müebbet hapis cezası, - ...'yi öldürmeleri nedeniyle TCK.nun 37/1, 82/1-e, 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası, - TCK.nun 37/1, 142/2-h, 143/1, 53/1 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 7 yıl 6 ay hapis cezası, -Konut dokunulmazlığını ihlal suçu nedeniyle TCK.nun 37/1, 116/1-4, 119/1-c, 53/1 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2 yıl hapis cezası, Sanık ... hakkında; Tüm suçlar için ayrıca TCK.nun 58. maddesinin uygulanmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Müşteki Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili tarafından yasal süresinden sonra yapılan temyiz isteminin, 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanıklar... ve...hakkında 21.10.2015 gün ve 2015/123 esas, 2015/162 karar sayılı hüküm yasal süresi içinde 21.10.2015 tarihinde sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmiş ise de sanık ...’ın 05.11.2015, sanık ...’ün 24/02/2017 tarihli dilekçelerle hükümleri temyiz etmediklerini ve onanmasını istediklerini bildirdikleri anlaşıldığından, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.02.2008 tarih ve 1-9/15 sayılı Kararı uyarınca, bu talep temyiz isteminden vazgeçme olarak kabul edildiğinden, sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilerek,

Sanıklar ... ve ...hakkında, maktul ...’yı kasten öldürme ve maktul ...’ü nitelikli kasten öldürme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin hükmolunan ceza miktarları itibariyle re'sen yapılan temyiz incelemesinde,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...’ün, maktuller ... ve...’ü öldürme eylemlerinin sübutu kabul edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan,

A)Sanıklar hakkında, maktul ...’ü nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,

Oluş ve kabule göre; maktul ...’ün olay esnasında uyku halinde olduğu ve beden ve ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunduğunun gözetilmemesi, maktulün aynı zamanda çocuk olması nedeniyle her halde TCK.nun 82/1-e maddesinin uygulanmasını gerektirdiğinden bu husus sonuca etkili görülmemiş ve bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin sanıklar hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamanın kanuna aykırı olduğu anlaşılmakta ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün, “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN ve hükmolunan ceza miktarı itibariyle re'sen temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B) Sanıklar hakkında maktul ...’ya yönelik kasten öldürme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,

1-Sanık ...’ın, hükme esas alınan kolluk ve soruşturma aşamasındaki samimi beyanlarında maktule yönelik öldürme eylemini çok önceden beri nasıl planladıklarını anlatması ve bu doğrultuda , uyumakta olan maktulun evine girerek onu öldürdüklerinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında tasarlayarak beden ve ruh bakımından kendisini savunamayacak kişiyi öldürme suçundan TCK.nun 82/1-a-e maddelerinin tatbiki yerine, delillerin değerlendirilmesinde ve suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten öldürme suçundan aynı Yasanın 81/1. maddesi ile hüküm kurularak eksik ceza tayini,

2-Sanıklar hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,