Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/993 K.2018/2074

Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/09/2005 tarihli ve 2000/169 esas, 2001/216 sayılı Kararı ile 14 yıl 2 ay hapis cezasına hükümlü ...'ın, bu cezasının infazı sırasında anılan Mahkemenin 25/04/2006 tarihli ve 2006/58 değişik iş sayılı Kararı ile 27/04/2006 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere, şartla tahliye edilmesini müteakip, deneme süresi içerisinde 23/09/2010 tarihinde işlediği kasten yaralama suçundan dolayı Tortum (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 08/05/2012 tarihli ve 2011/58 esas, 2012/106 sayılı Kararı ile neticeten 3.240.00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılması sebebiyle şartla tahliye kararının kaldırılarak,

ikinci suçun işlendiği 23/09/2010 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 25/10/2014 tarihi arasındaki sürenin aynen infazına dair Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin bilâ tarihli ve 2012/244 değişik iş sayılı Kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Erzurum 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/09/2012 tarihli ve 2012/674 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 107. maddesinin 12. fıkrasındaki “Koşullu salıverilen hükümlünün, denetim süresinde hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, hakimin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi halinde koşullu salıverilme kararı geri alınır.” ve aynı Kanunun anılan maddesinin 15. fıkrasının (a) bendindeki “Hükümlü geri kalan süre içinde işlediği kasıtlı bir suçtan dolayı hapis cezasına mahkûm edilirse,

hükmü veren ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesi tarafından....” şeklindeki düzenlemeler uyarınca koşullu salıverilme kararının geri alınabilmesi için denetim süresi zarfında hükümlünün işlediği kasıtlı bir suçtan dolayı hapis cezasına mahkûm olması gerektiği, somut dosya kapsamına göre ise hükümlünün deneme süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı neticeten adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

dolayısıyla koşullu salıverilme kararının geri alınamayacağı gözetilmeksizin, yapılan itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 26/02/2018 gün ve 94660652-105-25-13188-2017-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA