Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/1049 K.2019/3099

TEMYİZ EDENLER

Sanık, sanık müdafii, katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Sanık ... ve müdafiinin yüzüne karşı 12.07.2018 tarihinde tefhim olunan Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün sanık müdafinin 19.07.2018 tarihli süre tutum dilekçesi ile herhangi bir sebep içermeksizin temyiz edildiği ve gerekçeli kararın 01.08.2018 tarihinde tebliğ edilmesine karşın, sanık müdafi tarafından CMK'nin 288. ve 294. maddeleri kapsamında geçerli bir temyiz sebebi içerir herhangi bir ek temyiz dilekçesi de verilmediği anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz talebinin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

2)Katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz dilekçesi kapsamının sanık ... hakkında eşi olan mağdur ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sınırlı olduğu kabul edilmiş, aynı sanık hakkında aynı mağdura yönelik tehdit suçundan kurulan beraat hükmü tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak inceleme dışı bırakılmıştır.

3)Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Sanığın ilk derece mahkemesince 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan 3.400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair mahkumiyet hükmüne yönelik olarak sanık ... müdafi tarafından yapılan istinaf başvurularının esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararı 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca temyiz edilemez nitelikte olduğundan, sanığın bu suçtan kurulan hükme yönelen temyiz talebinin CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

4)Sanık ... hakkında eşi olan mağdur ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden yapılan incelemede;

Sanık ...'nın eşi olan mağdur ...'ya yönelik eylemi nedeniyle...2.

Ağır Ceza Mahkemesince kurulan ve sanığın TCK'nin 82/1-d, 35, 30/3, 29 ve 62. maddeleri uyarınca 10 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair mahkumiyet hükmüne yönelik olarak sanık ... müdafi, katılan ... vekili ve katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından yapılan istinaf başvurularının kısmen kabulüne ve yeniden kurulan hükümle sanığın TCK'nin 82/1-d, 35, 29, 62 ve 58. maddeleri uyarınca 11 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 12.07.2018 gün ve 2018/863 esas, 2018/1244 karar sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan,

anılan karara karşı süresi içerisinde temyiz talebinde bulunan sanığın eksik incelemeye, suç niteliğine, haksız tahrikin derecesine, tekerrür hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin eksik incelemeye, teşdide, sanık hakkında haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı

olduğuna yönelen temyiz itirazlarının tebliğnamedeki düşünce gibi 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın...2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17/06/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.